📌 मुख्य बुँदाहरू:
- रसुवाको खाल्टेमा गत अगस्ट २६ मा आएको विनाशकारी बाढीले बस्ती बगाएपछि नाङ्सी तामाङ र सिंहबीर तामाङ दम्पती घरबारविहीन बनेका छन्।
- विस्थापित वृद्ध दम्पती सुरुमा दाताले उपलब्ध गराएको पालमा बसेका थिए भने अहिले नुवाकोटको बडा चौतारा अस्थायी आश्रयस्थलमा सर्ने तयारीमा छन्।
- सन् २०१५ को भूकम्पका कारण पुरानो थातथलो छाड्न बाध्य भएका यो परिवारले बाढीका कारण फेरि एकपटक दोस्रोपटक विस्थापनको पीडा भोग्नपरेको छ।
बाढीले घर बगाएपछि रसुवाको खाल्टेबाट विस्थापित नाङ्सी तामाङ र उनका श्रीमान् सिंहबीर तामाङको दैनिकी अहिले गहिरो अनिश्चितता र स्थायित्वको खोजीबीच बितिरहेको छ। गत अगस्ट २६ मा हिउँ, पानी र गेग्रानसहित आएको विनाशकारी बाढीले उनीहरूको बस्ती बगाएपछि यो वृद्ध दम्पती सर्वस्वविहीन बनेको हो।
आफन्तले फोनमार्फत बाढीको सम्भावित जोखिमबारे सचेत गराएपछि उनीहरू ज्यान जोगाउन हतारमा अग्लो स्थानतर्फ भागेका थिए। भाग्ने क्रममा लगाएको एक जोर कपडाबाहेक उनीहरूले केही पनि बचाउन सकेनन्। घटना, विस्थापन र त्यसपछिका कठिन दिनहरूबारे स्मरण गर्दै नाङ्सीले आफूहरूले भोगेको पीडा बयान गरिन्। बाढी आएको छ हप्ताभन्दा बढी बितिसक्दा पनि उनीहरूको जीवन सामान्य अवस्थामा फर्कन सकेको छैन।
अस्थायी आश्रय र अनिश्चित भविष्य
सुरुमा दाताहरूले उपलब्ध गराएको पालमा आश्रय लिएकी नाङ्सी अहिले नुवाकोटको बडा चौतारा अस्थायी आश्रयस्थलमा निर्माण गरिएको टिनको छानो भएको कोठामा सर्ने तयारीमा छिन्। नयाँ कोठाको भुइँमा रातो माटो लिप्दै गरेकी उनलाई यो सानो कोठाले अस्थायी ओत दिए पनि भविष्यप्रतिको चिन्ता भने घटेको छैन। स्थायी बसोबास, जीविकोपार्जन र जीवनको सुरक्षाका लागि उनीहरूसँग हाल कुनै निश्चित आधार छैन।
दोस्रो पटकको विस्थापनको पीडा
नाङ्सी र सिंहबीरको परिवारका लागि यो विस्थापन पहिलो अनुभव होइन। यसअघि सन् २०१५ मा आएको विनाशकारी भूकम्पले रसुवाका मैलुङ, तिरु, हाकु र गोगनेलगायतका पहाडी बस्तीहरूमा ठूलो धनजनको क्षति पुर्याएपछि उनीहरू आफ्नो पुर्ख्यौली थातथलो छाड्न बाध्य भएका थिए। बारम्बारका प्राकृतिक विपद्ले उनीहरूलाई घरबारविहीन बनाउँदै आएको छ।
